Ignacy Jan Paderewski
Ignacy Jan Paderewski zasłynął przede wszystkim jako pianista i kompozytor. Mało znany pozostaje jego dorobek jako jednego z ojców współczesnej Polski. Paderewski, jako autor 13. punktu Traktu Wersalskiego, przyczynił się do powstania niepodległej, demokratycznej Polski. Przekonał także premiera Francji Georgesa Clemenceau, premiera Wielkiej Brytanii Lloyda George’a oraz premiera Włoch Vittorio Orlando, aby wsparli ideę niepodległej Polski.

„Mąż stanu, mówca, pianista i kompozytor, niezwykły człowiek, którego geniusz nie zna sobie równych.”
- Charles Phillips

Historia Ignacego Jana Paderewskiego
Ignacy Jan Paderewski urodził się 6 września 1960 roku w Kuryłówce (teren obecnej Ukrainy). Paderewski rozpoczął studia muzyczne w 1972 roku w warszawskim Instytucie Muzycznym, gdzie sześć lat później zaczął pracować jako nauczyciel gry na pianinie. Naukę kontynuował pod okiem F. Kielta w Berlinie, a następnie jako podopieczny Teodora Leszyckiego w Wiedniu. Tam zadebiutował w 1887 roku, zdobywając światową sławę. Po kilkuletnich podróżach w 1896 roku Paderewski zamieszkał na stale w Stanach Zjednoczonych.

Pianista i polityk
Paderewski dołączył do Komitetu Narodowego Polskiego przed zakończeniem I Wojny Światowej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został premierem kraju, a następnie ministrem spraw zagranicznych. Reprezentował Polskę na konferencji pokojowej w Wersalu, a po rezygnacji ze stanowiska w 1919 roku został ambasadorem Polski przy Lidze Narodów. W 1921 roku wycofał się z polityki.

Pianista, osobowość, Polski patriota
Pierwszy koncert Paderewskiego po zakończeniu kariery politycznej odbył się w Carnegie Hall w Waszyngotnie, i okazał się niezwykłym sukcesem. Jego koncerty zapełniły także słynną Madison Square Garden (20 tys. miejsc) w Nowym Jorku., Paderewski był także popularnym mówcą, którego chętnie cytowano. Wrócił również do polityki – w czasie II Wojny Światowej przewodził Radzie Narodowej, władzom Polskim na uchodźstwie.

Paderewski zmarł nagle na zapalenie płuc, 29 czerwca 1941 roku, w Nowym Jorku. Pochowano go na cmentarzu Arlington. W 1992 roku gen. Edward Równy sprowadził jego szczątki do Polski, gdzie zostały złożone w katedrze św. Jana w Warszawie. Serce Paderewskiego spoczywa w Sanktuarium Matki Boskiej Częstochowskiej w Doylestown, w stanie Pensylwania.

Go to TOP